Τους τελευταίους μήνες όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες μιας νέας πολιτικής προσέγγισης μεταξύ της νέας αμερικανικής κυβέρνησης και της Τουρκίας. Η τεράστια σημασία που αποδίδη στην γείτονα χώρα η δημοκρατική κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει προκαλέσει εκνευρισμό σε Ελλάδα και Κύπρο. Οι διάφορες Κασσάνδρες έχουν ήδη κάνει της πλέον δυσοίωνες προβλέψεις σχετικά με το μέλλον των διαφόρων εκκρεμών εθνικών θεμάτων όπως τα ελληνοτουρκικά και το κυπριακό ως προέκταση αυτών. Εδώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα:
1. Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι ανθέλληνας. Απλώς εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας του τα οποία αυτή την στιγμή απλώς δεν συνάδουν με τα ελληνικά.
2. Η αναβάθμιση των διμερών σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας δεν περιλαμβάνει μόνο πλεονεκτήματα για την Άγκυρα αλλά και σοβαρές υποχρεώσεις. Τέτοιες υποχρεώσεις περιλαμβάνουν την σχεδόν τυφλή υποστήριξη των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Αυτό ισοδυναμεί με δορυφοροποίηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
3. Η δορυφοροποίηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής έρχεται σε απευθείας αντιπαράθεση με την νεο-οθωμανική πολιτική Ερτογάν. Η Τουρκία έχει ήδη στο ενεργητικό της περγαμηνές "απειθαρχείας" προς τις αμερικανικές επιλογές στην περιοχή. (Βλέπε Ιράκ 2003).
4. Η επιλογή της Άγκυρας ως αποστόλου των αμερικανικών ιδεών στην περιοχή δεν θα αργήσει να δημιουργήση παρενέργειες. Ήδη το Ιράν έχει απορίψει την διαμεσολάβηση της Άγκυρας όσο αφορά την διαπραγμάτευση των σχέσεων του με την Δύση αντιπροτείνοντας απευθείας συνομιλίες. Τύχον επαναθέρμανση των σχέσεων Δύσης-Ιράν ουσιαστικά καίει την Τουρκία.
5. Ο κύριος Ερτογάν δεν έχει ακόμα κερδίσει την μάχη με τους κοσμικούς. Εάν αποφασίσει να υποστηρίξει τα αμερικανικά συνφέροντα (και κατ' επέκταση τα Ισραηλινά) τότε θα προκαλέσει την αντίδραση των συντηρητικών Ισλαμιστών αλλά και των αραβικών χωρών. Τυχόν αποδυνάμωση του ΑΚΡ θα προκαλέσει ενδυνάμωση των Κεμαλιστών.
6. Ελλάδα και Κύπρος δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από την στρατηγική αναβάθμιση της Τουρκίας. Η Ελλάδα ειδικά είναι μια πολύ ισχυρή χώρα η όποια μπορεί (όπως και η Τουρκία) να αψηφήσει της αμερικανικές επιλογές και την ίδια ώρα σε συνεργασία με την Ευρωπαική Ένωση (βλέπε Γαλλία, Γερμανία) να θωρακίσει την Κύπρο. Η Ελλάδα θα πρέπει επιτέλους να ξεπεράσει το πλέγμα κατωτερότητας που την κατατρέχει τουλάχιστον από το 1974.
7. Η Κύπρος δυστυχώς θα πρέπει να συνεχίσει την πολιτική του καλού παιδιού και να ροκανίσει τον χρόνο μέχρι να αλλοιωθούν τα ισοζύγια στην περιοχή. Τυχόν υπογραφή συμφωνίας υπό αυτές τις συνθήκες θα έχει καταστροφικές συνέπειες για το μέλλον ολονών μας.
8. Ο Έλληνας πρωθυπουργός θα πρέπει να παίξει τα χαρτιά της Ρωσσίας και της Ευρωπαικής Ένωσης (Σαρκοζί, Μέρκελ) ως ασπίδα κατά των αμερικανικών πιέσεων. Η Ελλάδα μπορεί να αποτέλεσει το γαλλικό αντίστοιχο στις νέα σχέση Ουάσιγκτον-Άγκυρας.
Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να συνεργαστούν σωστά στην προώθηση των κοινών τους συνφερόντων. Τα υπουργεία εξωτερικών των δύο χωρών οφείλουν να συνδυάσουν τις προσπάθειες αναχαίτησης τυχόν τουρκικής αποθράσυνσις. Τέλος, αποτελεί πεποίθηση του γράφοντα ότι οι επόμενοι μήνες στο Αιγαίο θα είναι ιδιαιτέρος θερμοί. Στο ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου η Ελλάδα θα πρέπει να απαντήσει δυναμικά, δηλαδή να κλιμακώσει την ένταση. Η Τουρκία γνωρίζει ότι στο ενδεχόμενο ολοκληρωτικού πολέμου ισχύει το αξίωμα της αμοιβαίας καταστροφής. Επίσης γνωρίζει ότι σε τέτοιο ενδεχόμενο θα συνέλθει (αν συνέλθει) πολύ πιο δύσκολα και πολύ πιο αργά από την ευρωπαία Ελλάδα. Η Τουρκία τότε θα αναγκαστεί να υποχωρήσει όπως και το 1987 μόνο που αυτή την φορά δεν έχει τις εσωτερικές ανοχές του παρελθόντος...
1. Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι ανθέλληνας. Απλώς εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας του τα οποία αυτή την στιγμή απλώς δεν συνάδουν με τα ελληνικά.
2. Η αναβάθμιση των διμερών σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας δεν περιλαμβάνει μόνο πλεονεκτήματα για την Άγκυρα αλλά και σοβαρές υποχρεώσεις. Τέτοιες υποχρεώσεις περιλαμβάνουν την σχεδόν τυφλή υποστήριξη των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Αυτό ισοδυναμεί με δορυφοροποίηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
3. Η δορυφοροποίηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής έρχεται σε απευθείας αντιπαράθεση με την νεο-οθωμανική πολιτική Ερτογάν. Η Τουρκία έχει ήδη στο ενεργητικό της περγαμηνές "απειθαρχείας" προς τις αμερικανικές επιλογές στην περιοχή. (Βλέπε Ιράκ 2003).
4. Η επιλογή της Άγκυρας ως αποστόλου των αμερικανικών ιδεών στην περιοχή δεν θα αργήσει να δημιουργήση παρενέργειες. Ήδη το Ιράν έχει απορίψει την διαμεσολάβηση της Άγκυρας όσο αφορά την διαπραγμάτευση των σχέσεων του με την Δύση αντιπροτείνοντας απευθείας συνομιλίες. Τύχον επαναθέρμανση των σχέσεων Δύσης-Ιράν ουσιαστικά καίει την Τουρκία.
5. Ο κύριος Ερτογάν δεν έχει ακόμα κερδίσει την μάχη με τους κοσμικούς. Εάν αποφασίσει να υποστηρίξει τα αμερικανικά συνφέροντα (και κατ' επέκταση τα Ισραηλινά) τότε θα προκαλέσει την αντίδραση των συντηρητικών Ισλαμιστών αλλά και των αραβικών χωρών. Τυχόν αποδυνάμωση του ΑΚΡ θα προκαλέσει ενδυνάμωση των Κεμαλιστών.
6. Ελλάδα και Κύπρος δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από την στρατηγική αναβάθμιση της Τουρκίας. Η Ελλάδα ειδικά είναι μια πολύ ισχυρή χώρα η όποια μπορεί (όπως και η Τουρκία) να αψηφήσει της αμερικανικές επιλογές και την ίδια ώρα σε συνεργασία με την Ευρωπαική Ένωση (βλέπε Γαλλία, Γερμανία) να θωρακίσει την Κύπρο. Η Ελλάδα θα πρέπει επιτέλους να ξεπεράσει το πλέγμα κατωτερότητας που την κατατρέχει τουλάχιστον από το 1974.
7. Η Κύπρος δυστυχώς θα πρέπει να συνεχίσει την πολιτική του καλού παιδιού και να ροκανίσει τον χρόνο μέχρι να αλλοιωθούν τα ισοζύγια στην περιοχή. Τυχόν υπογραφή συμφωνίας υπό αυτές τις συνθήκες θα έχει καταστροφικές συνέπειες για το μέλλον ολονών μας.
8. Ο Έλληνας πρωθυπουργός θα πρέπει να παίξει τα χαρτιά της Ρωσσίας και της Ευρωπαικής Ένωσης (Σαρκοζί, Μέρκελ) ως ασπίδα κατά των αμερικανικών πιέσεων. Η Ελλάδα μπορεί να αποτέλεσει το γαλλικό αντίστοιχο στις νέα σχέση Ουάσιγκτον-Άγκυρας.
Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να συνεργαστούν σωστά στην προώθηση των κοινών τους συνφερόντων. Τα υπουργεία εξωτερικών των δύο χωρών οφείλουν να συνδυάσουν τις προσπάθειες αναχαίτησης τυχόν τουρκικής αποθράσυνσις. Τέλος, αποτελεί πεποίθηση του γράφοντα ότι οι επόμενοι μήνες στο Αιγαίο θα είναι ιδιαιτέρος θερμοί. Στο ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου η Ελλάδα θα πρέπει να απαντήσει δυναμικά, δηλαδή να κλιμακώσει την ένταση. Η Τουρκία γνωρίζει ότι στο ενδεχόμενο ολοκληρωτικού πολέμου ισχύει το αξίωμα της αμοιβαίας καταστροφής. Επίσης γνωρίζει ότι σε τέτοιο ενδεχόμενο θα συνέλθει (αν συνέλθει) πολύ πιο δύσκολα και πολύ πιο αργά από την ευρωπαία Ελλάδα. Η Τουρκία τότε θα αναγκαστεί να υποχωρήσει όπως και το 1987 μόνο που αυτή την φορά δεν έχει τις εσωτερικές ανοχές του παρελθόντος...
Read more!
